Column
Traag van begrip?
23.01.2008 15:58 - Vorige week donderdag werd in de commissie onderwijs de bespreking gestart van het nieuwe financieringssysteem voor het hoger onderwijs. In de voormiddag werd een hoorzitting gehouden met een aantal vertegenwoordigers uit ’het veld’, zoals dat heet. Amper een uur nadien werden we geacht de algemene bespreking aan te vatten. Dergelijke regeling maakt goed parlementair werk vanzelfsprekend onmogelijk!
Onze fractie vroeg - en kreeg - dan ook een half uur uitstel. Dit volstond echter helemaal niet om alles nog te kunnen verwerken in een samenhangend geheel, zodat we bij het begin van de vergadering nogmaals de vraag stelden om de bespreking van dit - toch wel heel technisch en omvattend - decreet nog even uit te stellen.
De hele meerderheid kookte zowat over. Wat durfden wij nu vragen? Er waren al vier hoorzittingen gehouden over dit decreet. Er was al heel veel over verschenen in de pers. De zaken die voor de middag verteld waren, brachten helemaal geen nieuwe gegevens aan. De meerderheid was zo vriendelijk geweest om in te gaan op onze vraag naar hoorzittingen, maar nu nog maar eens uitstel durven vragen, was toch wel van het goede te veel...
En zo ging het nog wel even door.
Uiteindelijk werd afgesproken om wel te starten met de algemene bespreking, maar deze niet af te sluiten, zodat het mogelijk zou zijn om er deze week nog eens op terug te komen.
Gisteren, dinsdag, ging de bespreking dan verder. En, hoewel zowel minister als commissievoorzitter gehoopt hadden dat ook dit decreet - zoals zovele voorgaande - op een drafje zou kunnen afgehandeld worden (bespreking en stemming op één namiddag), bleek algauw dat dit niet het geval was.
Ten eerste waren er vanuit de meerderheid zo’n 30 amendementen ingediend, ten tweede bleek de oppositie het dossier goed te kennen en konden we met een aantal vragen de minister het vuur aan de schenen leggen.
Groot was dan ook onze verbazing toen de minister na enkele uren plots aankondigde de vergadering te moeten verlaten wegens andere afspraken! Nog groter echter was ons plezier toen de voorzitter dit meende te moeten goedpraten met volgende woorden: "Aangezien dit een zeer moeilijk en technisch decreet is, lijkt het me aangewezen om de commissieleden nog wat meer tijd te gunnen om alles goed te kunnen bestuderen."
Tja, wij hadden vorige week al door dat dit een moeilijk en technisch decreet is, wij hadden vorige week al om meer tijd gevraagd, maar ... blijkbaar lezen sommige mensen in de meerderheid een decreet pas op het ogenblik dat het besproken moet worden? Om dan onvermijdelijk te moeten vaststellen dat het ditmaal wel om een zeer moeilijk en technisch decreet gaat ...
